Notatki z wywiadu z ojcem MD Philippe na temat nierozerwalnosci malzenstwa czesc druga

Publié le Mis à jour le

Czy nie wydaje się to Ojcu paradoksalne wobec nieskończonego miłosierdzia Boga?

Nie. Miłosierdzie Boga jest nieskończone i Bóg przebacza, ale Kościół nie może zaprzeczyć, że osoby rozwiedzione, które wstąpiły ponownie w związek małżeński znajdują się w sytuacji przeciwnej prawu Bożemu. Nie mogą zatem przystępować do sakramentu eucharystii tak długo, jak trwają w tym stanie1, anie sakramentu pokuty, jeżeli nie zobowiążą się do życia w czystości2. Należy to dobrze zrozumieć, to sprawiedliwość wewnątrz miłosierdzia.

Czyż nie jest czymś bardzo trudnym znaleźć się w takiej sytuacji?

Tak, to niezwykle trudne. Należy jednak zrozumieć, że jeżeli te osoby nie mogą przyjąć sakramentu Eucharystii, mogą jednak żyć jej tajemnicą, mogą uczynić komunię duchową, której owoce są takie same, jak owoce komunii sakramentalnej.

Proszę wyjaśnić tajemnicą komunii duchowej…

Przyjąć komunię duchową to żyć wewnętrznie darem Chrystusa w Eucharystii. Ciało Chrystusa może zostać dane w sposób sakramentalny, widoczny, ale jest nam dane także zawsze, gdy wchodząc do Kościoła adorujemy Jezusa w tabernakulum: prosimy Go, by przyjął nas i przemienił.

Tak, jednak pozostaje rzeczą bardzo trudną, nie móc przystępować do sakramentu Eucharystii, żyć w stanie ciągłej pokuty…

Tak, i dlatego musimy im pomóc. I osobą, która może im pomóc w sposób szczególny, jest Maryja. Trzeba, by te osoby miały szczególną więź z Maryją, jest to możliwe niezależnie od sakramentów. Oczywiście, to bardzo trudne być w jakimś sensie wykluczonym… Wymaga tego aspekt wspólnotowy Kościoła, lecz magisterium przypomina, że: „ kapłani i cała wspólnota powinni okazywać dużą troskę, by nie czuli się oni jakby odłączeni od Kościoła, w którego życiu mogą i powinni uczestniczyć jako osoby ochrzczone. Niech będą zachęcani do słuchania słowa Bożego, do uczęszczania na Mszę świętą, do wytrwania w modlitwie, do pomnażania dzieł miłości oraz inicjatyw wspólnoty na rzecz sprawiedliwości, do wychowywania dzieci w wierze chrześcijańskiej; do pielęgnowania ducha i czynów pokutnych, ażeby w ten sposób z dnia na dzień wypraszali sobie u Boga łaskę.”3 Myślę, że najważniejsze jest to, by pomóc im żyć tajemnicą komunii duchowej, modlitwą. Myślę, że jest to postawa prawdy wobec tych osób.

1Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1650

2ibid

3Loc. Cit, nr 1651